En daar sta je dan op oudejaarsdag, op het afschietveldje, je vuurwerk te bewaken. Minimaal 6 uur en misschien wel oplopend tot 10 uur wachten, afhankelijk van het ophaaltijdstip van je vuurwerk. De wind, kou, miezer- en plensregen of sneeuw trotserend. Ondertussen hopen dat je niet het doelwit wordt van plunderaars of groepen jongeren die knallend en klierend door de straten trekken. Duimen maar dat de handhavers dit nauwelijks van cat.1 of cat.2 te onderscheiden spul geen aanleiding vinden jouw vergunning in te trekken.
En ondertussen Buienradar volgen en je app en telefoon in de gaten houden. Wie weet komt er op het laatste moment bericht van het gemeentehuis: de burgemeester vindt het toch net te hard waaien. In dat laatste geval pak je alles gewoon weer in en klap je je kampeerbedje uit, want je blijft natuurlijk wel verantwoordelijk om alles te bewaken en op Nieuwjaarsdag in te leveren bij het verkooppunt.
Tot zo ver het nieuwe Oud en Nieuw voor vuurwerkliefhebbers. Leuker kunnen we het niet maken. Gezelliger ook niet. Veiliger ook niet. Praktisch uitvoerbaar ook niet.