Gisteren tijdens het opruimen kwam er een mevrouw op hoge leeftijd aan. Vol verbazing keek ze naar de stapel compounds.
Ze vroeg of het allemaal van mij was. Ik gaf aan dat dit het geval was.
Ze vroeg vervolgens of ik het niet zonde vond...
Ik vertelde haar dat ik het hele jaar bestellingen plaatste, alles in Nederland kocht en nuchter bleef t/m het laatste ding dat ik aanstak.
Dit was niet haar insteek. Ze verduidelijkte haar vraag: of ik het niet zonder vond dat het weer voorbij was.
Het was een bewustwordingsmomentje voor mij. Altijd snel in de verdediging schieten naar de buitenwereld als het gaat om mijn hobby.
Zij vertelde dat ze een hekel had aan de harde knallen. Die bommen vond ze maar niets. Siervuurwerk daarentegen kon ze van genieten. Ze gaf aan dat ze de hele avond had genoten van de prachtige kleuren. Het ging ook heel lang door en om 0.00 kwam ze ogen en oren te kort.
Ik gaf aan het fijn te vinden dat ze ervan genoten had. Dat had ze zeker. Ze liep verder, maar niet zonder af te sluiten met:
Bedankt voor de prachtige show en het nemen van uw verantwoordelijkheid. Ik hoop dat u dit nog lang mag blijven doen.
2 keer slikken, een keer diep ademen, kippenvel voelde ik opkomen en kon alleen maar stilletjes antwoorden:
Dank u wel. Ik hoop het ook.