IkBenHetMaar
VWC lid
Link: https://www.headliner.nl/item/polit...nmacht-zien-herstel-de-orde-telegraaf-2208979
Als je dit dossier een beetje nuchter en zonder emotie bekijkt, zie je iets wat steeds lastiger te negeren wordt.
Maandenlang is er ingezet op framing. Incidenten uitvergroten, emotie opstapelen, het verhaal versimpelen tot: "dit kan zo niet langer, dus er moet een totaalverbod komen". Dat werkt zolang het debat in de sfeer van beeldvorming blijft. Maar het moment dat je dit wilt omzetten in structurele wetgeving, stort dat frame in.
Een totaalverbod op consumentenvuurwerk is namelijk geen symbolische maatregel. Dat is een ingreep die direct botst met fundamentele rechtsprincipes. De Grondwet is daar vrij duidelijk over. Eigendomsrechten, rechtszekerheid, bestaande vergunningen en het recht om een beroep uit te oefenen zijn geen bijzaak. Dat zijn harde pijlers van de rechtsstaat. Die kan je niet tijdelijk parkeren omdat de publieke opinie toevallig gunstig staat, en dan wordt het nog interessanter, want dit stopt niet bij Nederland.
Zodra je zo’n verbod serieus probeert door te voeren, loop je keihard het EU-recht in. Vrij verkeer van goederen is geen vrijblijvende afspraak, dat is een kernprincipe van de Europese Unie.
Je kunt niet zomaar hele productcategorieën blokkeren zonder extreem zware onderbouwing. Proportionaliteit, subsidiariteit, non-discriminatie. Dat is geen politiek jargon, dat zijn juridische toetsstenen waar rechters genadeloos op terugvallen.
Daarmee creëer je automatisch een kettingreactie: importeurs, groothandels, logistiek, winkeliers, werknemers. Schadeclaims die niet alleen nationaal blijven, maar ook Europees kunnen escaleren. En dat is precies het soort dossier waar Brussel en Europese rechters denk ik geen enkel gevoel voor binnenlandse framing bij hebben.
Wat nu steeds zichtbaarder wordt, is dat die impact waarschijnlijk ernstig is onderschat. Zolang het debat draaide om incidenten en rellen, leek het overzichtelijk. Maar nu het concreet dreigt te worden, begint men te beseffen dat dit juridisch geen klein dossier is, maar een mijnenveld. En dat hoor je terug: onmacht, zoeken, uitstellen, herformuleren, nieuwe invalshoeken.
Het begint er steeds meer op te lijken dat de politiek langzaam wakker wordt en inziet dat die hele framing-hype ook keihard kan terugkaatsen. Want hoe langer dit voortsleept, hoe groter de belangen, hoe hoger de schade en hoe pijnlijker het moment waarop een rechter zegt: dit is juridisch niet houdbaar.
En dat moment betekent geen tik op de vingers, maar jaren aan procedures, Europese trajecten en een rekening die uiteindelijk gewoon bij de belastingbetaler belandt.
Correct Me If I’m Wrong......., maar dit begint verdacht veel te lijken op zo’n dossier waarbij men over een paar jaar zegt: we hadden misschien eerst even de Grondwet én het EU-recht moeten lezen voordat we zo hard gingen roepen.
Maar ja… gelukkig kan je Europese verdragen en de Grondwet altijd nog aanpassen nadat je een goede hashtag hebt, toch? #######
Als je dit dossier een beetje nuchter en zonder emotie bekijkt, zie je iets wat steeds lastiger te negeren wordt.
Maandenlang is er ingezet op framing. Incidenten uitvergroten, emotie opstapelen, het verhaal versimpelen tot: "dit kan zo niet langer, dus er moet een totaalverbod komen". Dat werkt zolang het debat in de sfeer van beeldvorming blijft. Maar het moment dat je dit wilt omzetten in structurele wetgeving, stort dat frame in.
Een totaalverbod op consumentenvuurwerk is namelijk geen symbolische maatregel. Dat is een ingreep die direct botst met fundamentele rechtsprincipes. De Grondwet is daar vrij duidelijk over. Eigendomsrechten, rechtszekerheid, bestaande vergunningen en het recht om een beroep uit te oefenen zijn geen bijzaak. Dat zijn harde pijlers van de rechtsstaat. Die kan je niet tijdelijk parkeren omdat de publieke opinie toevallig gunstig staat, en dan wordt het nog interessanter, want dit stopt niet bij Nederland.
Zodra je zo’n verbod serieus probeert door te voeren, loop je keihard het EU-recht in. Vrij verkeer van goederen is geen vrijblijvende afspraak, dat is een kernprincipe van de Europese Unie.
Je kunt niet zomaar hele productcategorieën blokkeren zonder extreem zware onderbouwing. Proportionaliteit, subsidiariteit, non-discriminatie. Dat is geen politiek jargon, dat zijn juridische toetsstenen waar rechters genadeloos op terugvallen.
Daarmee creëer je automatisch een kettingreactie: importeurs, groothandels, logistiek, winkeliers, werknemers. Schadeclaims die niet alleen nationaal blijven, maar ook Europees kunnen escaleren. En dat is precies het soort dossier waar Brussel en Europese rechters denk ik geen enkel gevoel voor binnenlandse framing bij hebben.
Wat nu steeds zichtbaarder wordt, is dat die impact waarschijnlijk ernstig is onderschat. Zolang het debat draaide om incidenten en rellen, leek het overzichtelijk. Maar nu het concreet dreigt te worden, begint men te beseffen dat dit juridisch geen klein dossier is, maar een mijnenveld. En dat hoor je terug: onmacht, zoeken, uitstellen, herformuleren, nieuwe invalshoeken.
Het begint er steeds meer op te lijken dat de politiek langzaam wakker wordt en inziet dat die hele framing-hype ook keihard kan terugkaatsen. Want hoe langer dit voortsleept, hoe groter de belangen, hoe hoger de schade en hoe pijnlijker het moment waarop een rechter zegt: dit is juridisch niet houdbaar.
En dat moment betekent geen tik op de vingers, maar jaren aan procedures, Europese trajecten en een rekening die uiteindelijk gewoon bij de belastingbetaler belandt.
Correct Me If I’m Wrong......., maar dit begint verdacht veel te lijken op zo’n dossier waarbij men over een paar jaar zegt: we hadden misschien eerst even de Grondwet én het EU-recht moeten lezen voordat we zo hard gingen roepen.
Maar ja… gelukkig kan je Europese verdragen en de Grondwet altijd nog aanpassen nadat je een goede hashtag hebt, toch? #######
