Babiloot
VWC lid
Hoek is in diepe rouw nadat de trots van het Zeeuwse dorpje, de kerk, op nieuwjaarsdag afbrandde. De wil van God, of van die rotjongens met hun vuurwerk? ,,Ik heb God gevraagd waarom dit gebeurt, maar Hij heeft nog niet geantwoord.''
Dit komt vreselijk hard aan. Alles wat deze kerk mooi maakte, is weg.
Arie van der Maas, predikant
© AD/Arie Kievit.
Haar leven begon in dit gebouw. En ze had gedacht dat het er ook zou eindigen. ,,Ik weet nog hoe ik als meisje met m'n moeder door de kerk liep,'' zegt Ineke de Braal (68) zachtjes. Al een halfuur staart ze naar de smeulende restanten van de protestantse kerk van Hoek, die een hoofdrol in haar leven speelde. Alles komt nu terug, zegt ze. ,,Ik ben hier gedoopt, meneer. Net als m'n ouders. Hun begrafenis was hier ook. En nu is er niks meer.''
2015 was nog geen halve dag oud toen de vlammen plotseling uit het dak van de kerk van Hoek sloegen. De ruim drieduizend inwoners van Hoek, waar de dominee nog aanzien heeft en de kerkbanken vol zitten, konden alleen maar toekijken hoe het vuur hun geliefde godsgebouw opat. De preekstoel uit 1738? Weg. De glas-in-loodramen, die zo mooi lieten zien hoe het dorp eeuwenlang vocht tegen het water? Niks van over.
Geen antwoord
,,Ik heb God vannacht gevraagd waarom dit moest gebeuren,'' zegt Ineke de Braal. ,,Maar Hij heeft nog niet geantwoord.'' De dominee, Arie van der Maas, kijkt er iets nuchterder tegenaan. Hij gelooft niet in een almachtige God die vanaf een wolk alle gebeurtenissen bepaalt. ,,Ik vrees dat dit gewoon het werk is van een vuurpijl,'' zegt de dominee, een vlotte veertiger met een kerkklokken-ringtone op z'n mobieltje. Het nieuws over de brand maakte hij donderdag nota bene via Facebook wereldkundig.
,,Iedereen kijkt hier op z'n eigen manier tegenaan. Maar wat we delen, is het verdriet. Dit komt vreselijk hard aan. Alles wat deze kerk mooi maakte, is weg.'' Op één ding na dan: de haan op de kerktoren, die door een heldhaftige kerkganger uit de vlammenzee werd gered. Hij ligt nu, gebutst en nog onder de as, in het schuurtje van kerkrentmeester Jan Hollebek.
We roepen hier al jaren: dat gaat een keer fout met dat vuurwerk.
Dré Bakker
Ook in zijn leven speelde het gebouw een hoofdrol: al sinds 1970 was hij er vrijwilliger, zijn kinderen werden er gedoopt en trouwden er. ,,Vanochtend besefte ik pas echt wat er is gebeurd,'' zegt Hollebek beteuterd, terwijl hij naar de haan kijkt. Hij schiet vol. ,,Wie doet dit?, denk ik steeds. Wie doet dit?''
Kwajongens
Hoewel de politie die vraag nog niet kan beantwoorden, denken de meeste Hoekenezen het antwoord al te kennen: kwajongens met vuurwerk. ,,We roepen hier al jaren: dat gaat een keer fout met dat vuurwerk,'' zegt Dré Bakker (73). ,,Die jongens van de voetbal staan hier vlakbij van die grote pijlen af te steken. Vorig jaar is er ook al eentje de kerk ingevlogen. Van mij mogen ze het allemaal verbieden.''
Daar is in elk geval iedereen in het dorp het over eens - van de rouwende kerkrentmeester tot de pubers die even verderop filmpjes van de brand op hun mobiel staan te bekijken. ,,Vroeger vond ik vuurwerk wel leuk, maar nu hoeft het van mij eigenlijk niet meer,'' zegt Valentijn Korts (17). ,,Dit is zo triest voor al die mensen. Ik kwam alleen met kerst in de kerk, maar het was écht een mooi gebouw. Nu is iedereen verdrietig. Dat is dat vuurwerk gewoon niet waard.''
Wat de jongens betreft komt er snel een collecte onder de bewoners om geld in te zamelen voor de wederopbouw. ,,Dan geef ik ook, hoor. De skyline van Hoek klopt niet zonder die toren. Hij moet terugkomen.'' Maar zo ver zijn de meeste inwoners nog niet. Ook dominee Van der Maas niet. ,,Opbouwen? We zijn goed verzekerd, dus het zou kunnen,'' verzucht hij. ,,Maar het wordt nooit meer zoals het was.''
Bron: ad.nl
Dit komt vreselijk hard aan. Alles wat deze kerk mooi maakte, is weg.
Arie van der Maas, predikant
© AD/Arie Kievit.
Haar leven begon in dit gebouw. En ze had gedacht dat het er ook zou eindigen. ,,Ik weet nog hoe ik als meisje met m'n moeder door de kerk liep,'' zegt Ineke de Braal (68) zachtjes. Al een halfuur staart ze naar de smeulende restanten van de protestantse kerk van Hoek, die een hoofdrol in haar leven speelde. Alles komt nu terug, zegt ze. ,,Ik ben hier gedoopt, meneer. Net als m'n ouders. Hun begrafenis was hier ook. En nu is er niks meer.''
2015 was nog geen halve dag oud toen de vlammen plotseling uit het dak van de kerk van Hoek sloegen. De ruim drieduizend inwoners van Hoek, waar de dominee nog aanzien heeft en de kerkbanken vol zitten, konden alleen maar toekijken hoe het vuur hun geliefde godsgebouw opat. De preekstoel uit 1738? Weg. De glas-in-loodramen, die zo mooi lieten zien hoe het dorp eeuwenlang vocht tegen het water? Niks van over.
Geen antwoord
,,Ik heb God vannacht gevraagd waarom dit moest gebeuren,'' zegt Ineke de Braal. ,,Maar Hij heeft nog niet geantwoord.'' De dominee, Arie van der Maas, kijkt er iets nuchterder tegenaan. Hij gelooft niet in een almachtige God die vanaf een wolk alle gebeurtenissen bepaalt. ,,Ik vrees dat dit gewoon het werk is van een vuurpijl,'' zegt de dominee, een vlotte veertiger met een kerkklokken-ringtone op z'n mobieltje. Het nieuws over de brand maakte hij donderdag nota bene via Facebook wereldkundig.
,,Iedereen kijkt hier op z'n eigen manier tegenaan. Maar wat we delen, is het verdriet. Dit komt vreselijk hard aan. Alles wat deze kerk mooi maakte, is weg.'' Op één ding na dan: de haan op de kerktoren, die door een heldhaftige kerkganger uit de vlammenzee werd gered. Hij ligt nu, gebutst en nog onder de as, in het schuurtje van kerkrentmeester Jan Hollebek.
We roepen hier al jaren: dat gaat een keer fout met dat vuurwerk.
Dré Bakker
Ook in zijn leven speelde het gebouw een hoofdrol: al sinds 1970 was hij er vrijwilliger, zijn kinderen werden er gedoopt en trouwden er. ,,Vanochtend besefte ik pas echt wat er is gebeurd,'' zegt Hollebek beteuterd, terwijl hij naar de haan kijkt. Hij schiet vol. ,,Wie doet dit?, denk ik steeds. Wie doet dit?''
Kwajongens
Hoewel de politie die vraag nog niet kan beantwoorden, denken de meeste Hoekenezen het antwoord al te kennen: kwajongens met vuurwerk. ,,We roepen hier al jaren: dat gaat een keer fout met dat vuurwerk,'' zegt Dré Bakker (73). ,,Die jongens van de voetbal staan hier vlakbij van die grote pijlen af te steken. Vorig jaar is er ook al eentje de kerk ingevlogen. Van mij mogen ze het allemaal verbieden.''
Daar is in elk geval iedereen in het dorp het over eens - van de rouwende kerkrentmeester tot de pubers die even verderop filmpjes van de brand op hun mobiel staan te bekijken. ,,Vroeger vond ik vuurwerk wel leuk, maar nu hoeft het van mij eigenlijk niet meer,'' zegt Valentijn Korts (17). ,,Dit is zo triest voor al die mensen. Ik kwam alleen met kerst in de kerk, maar het was écht een mooi gebouw. Nu is iedereen verdrietig. Dat is dat vuurwerk gewoon niet waard.''
Wat de jongens betreft komt er snel een collecte onder de bewoners om geld in te zamelen voor de wederopbouw. ,,Dan geef ik ook, hoor. De skyline van Hoek klopt niet zonder die toren. Hij moet terugkomen.'' Maar zo ver zijn de meeste inwoners nog niet. Ook dominee Van der Maas niet. ,,Opbouwen? We zijn goed verzekerd, dus het zou kunnen,'' verzucht hij. ,,Maar het wordt nooit meer zoals het was.''
Bron: ad.nl
